Türkce

Türkçe- Ders 6

(traducida de la lección en inglés de la Universidad de Arizona)

Oktay alışveriş yapıyor

Texto: Oktay alışveriş yapıyor:

Oktay bugün izinli, çünkü Ayşe hastadır. O bugün Ayşe'ye bakıyor. Oktay önce alışveriş yapıyor. Sonra postaneye gidiyor. Postane bankanın karşısındadır. Postaneden pul alıyor ve mektuplarını postalıyor. Bankanın yanında bir eczane var. Oktay oradan ilâç alıyor. Sonra, Oktay eve geri dönüyor. Ayşe hala uyuyor.

 

Texto: Oktay evde

Oktay şimdi evdedir. O mutfakta yemek yiyiyor. Ayşe halâ uyuyor. Oktay yemekden sonra TV seyrediyor. Ayşe uyanıyor.

Ayşe: Oktay neredesin?

Oktay: Oturma odasındayım.

Ayşe: Ne yapıyorsun?

Oktay: Televizyon seyrediyorum.

Ayşe: Ilâçlarım nerede, biliyor musun?

Oktay: Burada, televizyonun yanında.

 

Vocabulario:

Alışveriş- Compras.

Yapmak- Hacer.

İzin- Salida del trabajo.

Bugün- Hoy.

Çünkü- Por que.

Bakmak- Mirar, cuidar (con dativo).

Önce- Primero, en primer lugar(adverbio de tiempo).

Sonra- Luego, más tarde, entonces.

Postane- Oficina de correos.

Gitmek- Ir.

Banka- Banco.

Karşısında- En frente de (con genitivo).

Almak- Comprar.

Mektup- Carta.

Postalamak- Enviar por correo, echar al buzón.

Eczane- Farmacia.

Ilâç- medicina.

Geri dönmek- Volver.

Halâ- Aún.

Uyumak- Dormir.

Şimdi- Ahora.

Mutfak- Cocina.

Yemek yemek- Comer.

Seyremek- Mirar (la televisión).

Uyanmak- Levantarse.

Oturma odası- Sala de estar.

Bilmek- Saber.

Burada- Aquí.

 

 

Gramática:

-El presente continuo (equivalente al presente simple castellano y también a la perifrasis estar[en presente]+gerundio) se forma con las siguientes terminaciones (en caso de que la raíz del verbo acabe en vocal, se añaden tal cual, si acaba en consonante, se pone i/ı/ü/u según el caso entre la raíz y la terminación):

Sujeto....Terminación

Ben........-yorum

Sen........-yorsun

O...........-yor

Biz........-yorumuz

Siz........-yorsunuz

Onlar....-yorlar

 

Ejemplos:

Gelmek (llegar):

geliyorum- llego (estoy llegando)

geliyorsun- llegas

geliyor- llega

geliyorumuz- llegamos

geliyorsunuz- llegáis

geliyorlar- llegan

 

Yapmak (hacer):

yapıyorum- hago (estoy haciendo)

yapıyorsun- haces

yapıyor- hace

yapıyorumuz- hacemos

yapıyorsunuz- hacéis

yapıyorlar- hacen

 

Para hacer preguntas de sí o no (en las que empleamos la partícula "mi/mı/mü/mu/") se separa la terminación común de presente continuo (-yor-) de los sufijoss personales, y se añade ante estas la citada partícula (que, por armonía vocálica, tendrá siemrpe la forma "mu"). En caso de que el sufijo empieze por vocal, se añadirá -y- entre partícula y sufijo. Ejemplos:

 

yapıyor muyum?- ¿hago?

yapıyor musun?- ¿haces?

yapıyor mu?- ¿hace?

yapıyor muyuz?- ¿hacemos?

yapıyor musunuz?- ¿hacéis?

yapıyorlar mı?- ¿hacen?

 

-El infinitivo de un verbo se hace con la raíz de éste más la terminación mak/mek.

 

-El sufijo posesivo de tercera persona (ı/i/u/ü) toma una -n cuando se le añade una terminación:

karşı- cara, contrario.

bankanın karşısı- la "cara" del banco

bankanın karşısında- en la "cara" del bando, enfrente del banco.