O Santuario das Ermidas e o río Bibei. Ourense. En castelán: Santuario de las Ermitas.

UNHA ZONA SENSACIONAL DO RÍO BIBEI EN OURENSE

"Buscando o Santuario das Ermidas pola estrada da Rua a Viana, atopei un Santuario fermosísimo que merece a pena visitar, pero tamén un río defenestrado por un encoro que non deixa vivir nin as rás...".

(As fotografías que siguen son unha pequena mostra. Son do meu compañero Xustino Barrio, compañeiro de traballo e amigo colaborador desta páxina. Dende esta folla moitas gracias pola axuda. Ourense, maio do 2002 )

No mapa atópase o Santuario das Ermidas no punto marcado en bermello e azul no centro, a estrada verde é a que leva da Rúa a Viana, pasando por Portomourisco, e o Alto do Covelo, hoxe en moi boas condicións. O Santuario está no Concello do Bolo, entre a Rúa e Viana, na Provincia de Ourense. As curvas de nivel é por onde debera pasar o río Bibei, que hoxe deberan chamarse "os charcos do Bibei" gracia a Iberdrola.

A zona é moi doado chegar. Basta ir ata a Rúa e coller a estrada vella, que vai ata Ourense, por Trives, os catro km. o chegar a Freixido coller a ezquerda, estrada que vai a Viana.

A catro kilómetros está Portomourisco e a 13 km está indicada a baixada o Santuario das Ermidas. Dende a estrada xa se ve o Santuario (ver a primeira fotografía).

Merece a pena, trátase dun santuario do século XVII cunha lenda que data do século VII, xa que o ganado o pasar pola zona tornábase doente. Os pastores investigaron e atoparon unha virxen cun Neno no colo. En vistas o anterior fíxose unha pequena ermida (ermita) e no século XVII o obispo de Astorga fixo o monasterio actual.

O Santuario é precioso así como o edificio lateral chamado Casa da Administración e un viacrucis que arranca no adro, con 14 capelas, e que data do século XVIII. Este viacrucis é único en Galicia.

Ver algunhas fotografías da zona.

(Pulsando a fotografía vese máis grande, a pantalla completa, pero tarda tempo)

Descoñezo o autor da fotografía.

Santuario das Ermidas, no Bolo, Ourense. A romería da Virxe das Ermidas, faise o 9 de octubre, a esta romería van moitísimos peregrinos de Trives, Valdeorras, Viana, o Bierzo e Sanabria. que van a pé e algúns descalzos; trátase dende logo dun Santuario moi milagreiro e ten moita sona.

En tempos os devotos estaban nove días, na zona estaban habilitadas hospederías e pousadas.

Tamén me consta que iba moita xente do pobo de Alberguería, que hoxe está no fondo do encoro de Prada (dende 1958). Había 9 kms. de distancia, distancia que se podía recorrer perfectamente no día (madrugando). Ver mapa.

A zona é preciosa, únicamente desentona o leito do río Bibei, sen auga por culpa de un encoro de Hiberdrola que non deixa prácticamente caudal ningún. A Xunta de Galicia debería tomar mans no asunto e facer que este río volva a ter vida.

Descoñezo o autor da fotografía.

O cruceiro que se ve nesta fotografía, que está precisamente no adro, foi costeado polo portugués Manoel Miranda cun donativo de 510 reais de vellón. O cruceiro é un simbolo da Árbore da salvación, un viacrucis condensado. Casi nada. A partir de aquí arranca un viacrucis, precisamente vense na fotografía as primeiras capelas, este viacrucis foi feito xa no século XVIII, que segue o "camiño do deserto", con sesenta e dúas figuras xeitosamente talladas. A quinta estación desapareceu no 1909, por mor dun derrumbe, sendo refeita máis tarde.

De frente a Casa da Administración. Lugar para o estudio do Latín e da Filosofia, dependentes do seminario de Astorga.


*Fotografía de Xustino Barrio.* *Vista do Santuario dende a estrada da Rúa a Viana. O cañón do río Bibei é impresionante pero non ten río...*	*Fotografía de Xustino Barrio.* *O río Bibei a carón do Santuario ¡pobriño! non viven nin as rás... unha vergoña.*

*Fotografía de Xustino Barrio.* Pequenos soportais, onde vendían os devotos diversos víveres e outros. O Santuario foi realizado a proposta de Alonso Mexía, que seica curou milagrosamente neste lugar, pero o edificio foi realizado polo seu sucesor, Nicolás de Madrid, que dirixía naquel intre a construcción do Panteón dos Reis do Escorial.	*Fotografía de Xustino Barrio.* Vista do adro do Santuario e da fachada do Santuario. A iglesia, dende logo, é fermosísima e saíse dos moldes clásicos, de feito está orientada o naciente, o que é bastante atípico. Por detrás ten unha gran roca, e esa debe ser a razón, entre outras. *Dende logo o Santuario é dos mellores de Galicia.*

*Fotografía de Xustino Barrio.* *Outra fotografía do entorno do Santuario. O santuario está rodeado de socalcos onde madura o viño entre olivos, cipreses, almendros e xaras. Unha zona sensacional.*	*Fotografía de Xustino Barrio.* O río Bibei, nesta zona é unha sucesión de pozos profundos e un pouquiño de auga. Podría ser un río, pero nono é, son unhas cantas charcas...Iberdrola, unha multinacional que presume de ecoloxista, ten a culpa..."poderoso cabaleiro é don diñeiro"

*Fotografía de Xustino Barrio.* *Campanarios do Santuario. O edificio fíxose por etapas, de feito no interior hai diferencias entre as naves, que foron construidas en distintas épocas.*	*Fotografía de Xustino Barrio.* *Outra vista do entorno.* *No ano 1909 houbo un desprendemento de rochas que arrasou varias vivendas e unha das capelas do Vía Crucis. Foron 28 mortos.*

*Fotografía de Xustino Barrio.* *Outra vista do campanario. No interior do santuario, o altar maior é barroco.* No santuario gárdanse algúns obxetos famosos como o "Cristo Monfortino", que é moi peculiar e ten "a súa historia", que ven a conto, pero nona conto, hai que ir o Santuario...	*Fotografía de Xustino Barrio.* A casa da Administración, que sempre funcionou como centro de estudios de filosofía e latín dependente do Seminario de Astorga e como centro hospital de peregrinos. Tamén como dependencias de artesáns, que alí fabricaban e vendían as súas cousas os peregrinos. Foi en tempos colexio (1892-1941), e Seminario (1945-1963).

Ver outras fotografías dun libro sobre o Santuario.

Documentación sobre o Santuario:

Algúns datos anteriores están sacados do libro "Galicia Enteira" , libro número 11 de Xosé Luís Laredo Verdejo.

Tamén utilizo o libro "Ourense Guia Monumental" editado pola Diputación Provincial de Ourense.

Nesta dirección www, pódese atopar máis información sobre o Santuario das Ermidas.

Atopei fai uns días o libro "Santuario da Virxe das Ermidas" Ourense. Un libro que trae moitos datos sobre este Santuario. Publicado pola Xunta de Galicia no 1992. Ver algunhas fotografías deste libro e outros datos.

Evidentemente o lector pode pensar que "me paso", cando falo do caudal do río Bibei, e cando digo, que O RÍO BIBEI, NESTE LUGAR NON É UN RÍO, SON CHARCAS... A vista das fotografías, pode pensar que esaxero; pois ben, aquí van algunhas probas do que digo, de tódolos xeitos non hai mellor proba que facer unha visita o lugar e comprobalo persoalmente. Así lle pasou o autor das fotos, o meu compañeiro Xustino, dixo o voltar "que era impresentable como estaba o río". As multinacionais que teñen os encoros na Provincia de Ourense ( esto xa o digo eu), fan o que lles da a gana cós nosos ríos, e a verdade "OS RÍOS NON SON DELES, E XA VAI SENDO HORA DE QUE MIREN POR ELES, E NON SOIO TIREN DO TETO...".

VER AS FOTOGRAFÍAS.

Nesta fotografía pódense ver os "charcos actuais" (maio do 2002) do río Bibei o seu paso polo Santuario das Ermidas, na fotografía da dereita de fai cincuenta anos, o río Bibei, nun día normal, sin enchentas, a verdade é que se poñen os pelos de punta por tanta desfeita...

Nesta fotografía o río disimula mais, xa que a carón do muíño hai hoxe un pozo, casi de augas paradas, mentras que en tempos había o cachón da dereita. Hoxe o río Bibei, por debaixo do encoro do Bao, é unha sucesión impresentable de pozos putrefactos que apenas lles chega auga. A verdade é, que xa está ben deste abuso.

Volver a Fotografías. Volver a Alberguería.

Mapa Alberguería - As Ermidas.

Entre o pobo de Alberguería (a Atlántida galega do interior) e o Santuario das Ermidas hai uns escasos 9 kms., distancia que se recorría a pé perfectamente no día, ida e volta. Non me extrana que os veciños de Alberguería foran a esta sonada e milagreira festa.

No mapa o pobo de Alberguería, hoxe no fondo no encoro de Prada, no municipio da Veiga, e as Ermidas, que pertenece o Bolo.


Nesta fotografía pódense ver os "charcos actuais" (maio do 2002) do río Bibei o seu paso polo Santuario das Ermidas, na fotografía da dereita de fai cincuenta anos, o río Bibei, nun día normal, sin enchentas, a verdade é que se poñen os pelos de punta por tanta desfeita...

Nesta fotografía o río disimula mais, xa que a carón do muíño hai hoxe un pozo, casi de augas paradas, mentras que en tempos había o cachón da dereita. Hoxe o río Bibei, por debaixo do encoro do Bao, é unha sucesión impresentable de pozos putrefactos que apenas lles chega auga. A verdade é, que xa está ben deste abuso.