INFORMES BÁSICOS SOBRE O ENCORO DO RÍO UMIA.

       

Á esquerda o Encoro do Umia en construcción, á dereita xa  rematado. (1998-2000)

Resumen de informes sobre o Encoro do Umia, tamén chamado Encoro de A Baxe.

(Nos informes manteño o idioma do orixinal)

Efectos da presa no río Umia sobre as inundacións en Caldas de Reis. Conclusión : os efectos de inundaciones futuras inda poden ser peores co encoro. Para temblar.

Firman: Xulio Martín Herrero, inxeñeiro especialista en Inxeñería de Medio Ambiente da Universidade de Vigo

La única utilidad del embalse del Umia es la producción eléctrica: demostración evidente. Conclusión: ni abastecimiento de agua , ni inundaciones. Pura y duro objetivo de este embalse : la explotación hidroeléctrica privada. De vergüenza.

Firman: F. Díaz-Fierros Viqueira. Catedrático de Edafología de la Universidad de Santiago.

Informe Geológico y geotécnico. en contra de la presa. ¡¡ Para temblar !! Conclusión: El suelo puede ceder el día de mañana. Informe escalofriante. El informe de impacto ambiental no es correcto en sus estudios geológicos. Para temblar.

Firman: Enrique Orche García. Ingeniero de minas por la Universidad de Madrid. Profesor titular de prospección e investigación minera en la Escuela Técnica Superior de Minas de la Universiodad de Vigo.

Informe de Medio Ambiente de Pontevedra en contra del embalse. Documento increible. Conclusión: La propia Administración gallega estaba en contra del proyecto. Este documento es una Joya histórica, realizada en Pontevedra por la Consellería de Montes.

Este informe es escalofriante

Firman: Jesús de la Fuente Villar. Ingeniero de Montes.

Informe de la Universidad USC sobre evaluación ambiental del embalse del Umia: vergonzoso. Conclusión: La presa del Umia produce un impacto  nefasto, los estudios de impacto ambientales  presentados para la construcción de la presa, son una burla a la naturaleza gallega. Aparece fauna que no existe en Galicia. Penoso.

Firman : Dr. Marcos A. González González, Doctor en Biología, Profesor Titular de Biología Animal e Investigador del Laboratorio de Hidrobiolog-ía del Departamento de Biología Animal, Facultad de Biología, Universidad de Santiago de Compostela

¡¡ UNA AUTÉNTICA JOYA !!.  Fé de erratas de augas de Galicia, sobre el estudio del Impacto ambiental. ¡¡ DE CÁRCEL !!. Conclusión: Documento de vergüenza de augas Galicia con la fe de erratas. De auténtico Juzgado de Guardia. Una burla a la inteligencia humana.

Firman: Remitido al Concello de Caldas por Agustín Hernández, Subdirector general de Infraestructuras Hidraulicaas de la Xunta de Galicia..

Informe del CSIC  sobre la Margaritifera. Conclusión: Documento donde se aprecia la existencia del mejillón de río o madreperla en el río Umia y se indica de que está protegido por la comunidad y debe conservarse por ley.

Firma: CSIC , Consejo Superior de investigaciones científicas. D. Rafael Araujo Armero.

Informe de COAGRET. Conclusión: Documento que aprecia los incovenientes del proyecto. Firmado por D. Pedro Arrojo. Presidente do Congreso Ibérico de Planificación y Gestión de Aguas.  D. Javier Martínez Gil.Catedrático de Hidrogeología Universidad de Zaragoza y D. José Manuel Nicolau. Profesor del Dpto de Ecología de la Facultad de Ciencias de la Universidad de Alcalá de Henares

Firma: Coagret. Caldas de Reis 18/xuño/2000.

Escrito dirigido al Parlamento Europeo (05-05-2000). Conclusión: Escrito de denuncia y protesta dirigido al Parlamento Europeo y en contra del encoro do Umia. El encoro del Umia es un atentado ambiental y un atentado a los derechos de los propietarios de las fincas. Una vergüenza.

Firman: Coordinadora antiencoro do Umia.

Contestación do Valedor do Pobo Galego sobre o encoro do Umia. Conclusión: Escrito do Valedor do Pobo Galego sobre algúns aspectos incribles do impacto ambiental deste encoro. Ó final pide que estas cousas se fagan mellor no futuro. En definitiva que o encoro do Umia é un desastre auténtico.

Firma: Valedor do Pobo galego. José Cora Rguez.

O Concello de contas tira das orellas a Xunta de Galicia polo encoro do Umia. Conclusión : aquí realmente o lector pode sacar calquera conclusión, todas por supuestos negativas acerca dos diñeiros  gastados pola Xunta neste  encoro, a declaración de utilidade de vergoña, a adxudicación da obra, todo  o pon en tela de xuizo o Concello de Contas. Realmente de vergoña bananera.

Firma: O Concello de Contas de Galicia, é un organismo que vela pola pureza económica da Xunta e polos nosos bolsillos, en definitiva por como se gastan os diñeiros en Galicia.

Escrito ó  Presidente de la Xunta : Excmo. Sr. Fraga Iribarne. Conclusión : no escrito pídese a Fraga que rectifique que é de sabios e ademáis que non  siga a construcción do encoro do Umia , está na liña  que el preconiza "de defensa sen paliativos da preservación dos recursos naturais de Galicia".

Sin contestación.

Firma:   Vecinos de Caldas , Cuntis e Moraña. 

Escrito denuncia a Seprona pola destrucción grave do habitat dunha especie protexida. Conclusión : ni caso, SEPRONA no tiene técnicos para evaluar los perjuicios que puede tener un encoro sobre una especie como el mejillón de río.

Sin comentarios.

Firma: Miembros de la Coordinadora antiencoro del río Umia. 

Dous informes especiais que resumen a historia da construcción deste encoro:

Resumen dunha loita que inda continua 1995-2010

Conclusión : O Encoro do Umia foi unha auténtica corruptela en plena democracia no noso país. O peor é que o resultado final é un encoro que realmente naceo para producir electricidade para a empresa Hidroeléctricas Cortizo. Non sirve para dar auga o Salnés e tampouco para parar as enchentas, que sin dúbida serán moito maiores cando realmente chova. Unha chapuza dificilmente entendible...

Firma:  Webmaster da páxina web da Coordinadora Antiencoro de Caldas de Reis, Cuntis e Moraña.

"Aguas limpias, manos limpias". Informe sobre la corrupción en el embalse del Umia.

Conclusión : La construcción del Embalse del Umia es un ejemplo claro de la corrupción de algunas hidroeléctricas en España.

Realmente produce vergüenza.

Firma: Aguas limpias, manos limpias 

Documentación gráfica deste Encoro

Encoro do Umia, xa en reparación, observar a fotografía, os dous anos de  rematalo...

Situación do Encoro do Umia.

Mapa do Encoro do Umia,  que afecta os Concellos de Caldas de Reis, Cuntis e Moraña.

Encoro do Umia, fotografía de 10/10/2010, totalmente eutrofizado e cun alto grado de microcystina. Pola parte de abaixo deste encoro faise a captación da auga  para Caldas de Reis entre outros Concellos. Un auténtico veleno, ó que non se lle dá solución, de momento... O problema leva sin resolverse dende o 2006.


 

  Sair do informe.                                                  Salir del Informe.


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Efectos da presa no río Umia sobre as inundacións en Caldas de Reis.

Antecendentes deste artígo:

O encoro do Umia faixe entre outras cuestións para resolver o tema das riadas, así o afirma unha e outra vez Política Territorial da Xunta de Galicia na voz do Sr. Cuiñas.

E máis,  fai unhos días unha riada que houbo en Caldas, este Sr. dixo " non pasou nada gracias o encoro que se está a facer". Incluso o Sr Fraga lle deu a razón.

No seguinte artigo, demóstrase que o Sr. Cuiñas é un político malo, que minte dunha forma ridícula en defensa de intereses que non son os dos galegos de Caldas de Reis, Cuntis e Moraña.

Hoxe en xaneiro do ano 2000 o tema está moi, moi feo. O azud do encoro está case rematado, pero é ilegal, ocupará unhas terras que o TSXG dice que se ocuparon ilegalmente. Por contra destrue unha zona maravillosa e por si fora pouco non resolverá o tema das enchentas. E,  o que é inda peor,  este tema das riadas ou enchentas pode ser moito maior, co se demostra a continuación.

Nese caso ¿ quen será o responsable? .

Deus quera que non ocurra nunca.

                                      O autor da www.

 

 

    No anteproxecto da presa no río Umia, asinado polo actual Director de Obras Públicas da Xunta de Galicia, o inxenieiro Agustín Hernandez Fernández. de Rojas, dice explicitamente, que a presa no río Umia non contribuirá a paliar as habituais inundacións en Caldas de Reis porque estas débense a torrentes estacionais, como o Bermaña e o Follente, que verten as augas máis abaixo da presa ( TOMO I , antecedentes). Esta afirmación ( que o río Umia non figure como causa das inundacións senón uns pequenos regatos) pudiera parecer disparatada ao lego na materia, pero, logo dunha análise rigurosa, resulta dunha lóxica indiscutíbel, que , ademáis, serve para poñer en evidencia que o encoro no Umia non so non servirá para atenuar as inundacións, senón que agravaría seriamente o problema.

(Bosque de galería do Umia).

VEXETACIÓN RETENTIVA.

     O Umia, como a maioría dos ríos do norte  que aínda manteñen un estado aceitabel, presenta nas súas marxes un saudabel bosque de ribeira, que algúns lugares exténdese por toda a ladeira. Esta vexetación ripícola, á que en xeral non se dá importancia polo seu caracter "improductivo" , fai que as ladeiras do río actuen como unha verdadeira esponxa que amortece, esluíndoos no tempo, os efectos das choivas torrenciais. Todo aquel ao que nalgunha ocasión lle caeu un chaparrón paseando polo monte e se refuxiou algunha vez por baixo dun carballo entenderá perfectamente o mecanismo; sen o acougo da árbore, a pesar da intensidade da chuiva, recébese apenas un goteo, como baixo un tellado con pingueiras. En contrapartida, este pingar prolongarase durante horas despois xa de que a chuiva cese. Isto non é así debido á forma das follas do carballo ( e igual no caso dos alisos e abeleiras, etc). que se extenden nun plano aproximadamente horizontal e ademáis apresentan múltiplesirregularidades na sua superficie ( bultos e depresións) que actuan como microreservórios de auga. As pingas, para chegar ao chan, teñen que pasar por decenas ou centos destos reservorios, e en cada un deles experimentan un retardo aprecibel con respeito á caída libre. Este fenómeno de acumulación, retardo e liberación progresiva repítese logo no sotobosque ( vexetación arbustiva), tan mesto nun bosque de ribeira, a continuación na capa grosa de materia orgánica que cobre o chan ( as especies son no seu maior parte caducifolias) e posteriormente no chan e sochan, de estructura esponxosa mercede á cantidade de vida que nel se desenrola tanto vexetal como animal.

Río Umia.

   Todo esto tradúcese en que, por exemplo, se unha nube libera unha precipitación de 60 l/ m2 nunha hora sobre a cunca do río acabará chegando toda esa auga pero non no corto lapso dunha hora, senón o longo de varias horas ou mesmo días ( para comprobarlo abonda con achegarse ao bosque de ribeira un ou dos días despois dunha precipitación importante e observar a escorrentía), de maneira que se evita unha elevación do nivel de auga no cauce. Sen embargo, se toda esa precipitación alcanzara o río nunha hora, ao longo dese tempo o nivel subiría, provocando desbordamentos ao superarse a capacidade de desague do cauce. Pois a canle do río, ao igual que nun lavabo por exemplo, ten unha capacidade máxima de desague. Superada esta, o nivel sube.

EUCALIPTOS.

    Que ocurre porén nos torrentes mencionados antes?. Estos regatos descorren por ladeiras desprovistas de vexetación ripícola, que foi constituida polo eucaliptal. As follas do eucalipto dispóñense nun plano vertical e son perfectamente lisas: teñen tanta capacidade de retención de auga como un coitelo posto de canto. Baixo o eucaliptal non se desenrola o sotobosque debido as especiais características destas árbores. A falla de sotobosque e de amortiguación do marteleo de pingas de chuiva sobre o chan espido provocan unha erosión importante, que fai que a capa orgánica desapareza en gran medida, ficando no seu lugar areas, gravas, e xabres con nula ou escasa capacidade de retención e liberación progresiva da precipitación, de forma que actuan como verdadeiros canalóns para todas as ladeiras da súa influencia. Iso implica un aporte repentino de caudal ao cauce baixo do Umia, ás portas do casco urbano, cos consabidos efectos xa contrastados no propio informe da Xunta de Galicia.

É por esta razón que nos paises desenrolados a idea de que a canalización dos ríos ( a sustitución  do, en xeral, pouco bosque de ribeira que queda nos estreitos marxes, por valados de pedra e formigón) sirven para evitar as inundacións abandonouse hai anos, e mesmo xa non son poucos os ríos canalizados hai décadas nos que se destruiron os diques para substituilos outravolta por amplas marxens repovoadas con bosque en galeria. A tendencia actual nas zonas susceptibleis de inundación suxire exitar muros, construcións e urbanización "dura" do entorno dos cauces e a potenciación de amplas extensións de vexetación de ribeira.

(Outra imaxen do río Umia)

CHUVIAS TORRENCIAIS.

 Por esta misma causa a construción dun encoro no Umia augas arriba de Caldas de Reis conleva un grave risco de empeiramento por chuivas torrenciais. Un encoro supón a sustitución da superficie actual, na que máis dun 95% é vexetación, da cal cando menos a metade ten caracter de "esponxa", por unha superficie equivalente na que todo vai ser auga e chan espido. A superficie sobre a que se vai distribuir a precipitación disminue ( a superficie inclinada de ladeiras pasa a ser superficie de tránsitoinmediato ( sempre choverá sobre molado). Así, toda a acción de retardo e liberación progresiva fica a cargo da capacidade do encoro. Se o encoro está baixo de nivel no momento da precipitación, esta será retida polo muro da presa e logo liberada progresivamente ao cauce. Pero se nalgunha ocasión a precipitación se produce co encoro chegado é súa máxima capacidade, ou a persistencia é tal que esta alcanzase, a partir de ese momento a capacidade de amortigüación é absolutamente nula. Unha vez superada a capacidade do encoro, toda superficie do mesmo estará actuando como unha xigantesca fervenza, e nela toda a auga que descarga a nube incorporarase de forma inmediata ao cauce.

(Todo este bosque pode quedar entre as auguas do encoro)

O risco de que isto aconteza vese agravado pola falla de amortiguación mas propias ladeiras do encoro, pois estas estarán espidas ate máis alá da cota de capacidade máxima, co que os cambios de nivel no propio encoro serán relativamente moito máis bruscos que no cauce do río no seu anterior estado, rodeado de vexetación.

Esta situación de grave risco, xa de si importante en inverno, acada a súa máxima probabilidade no final de primavera e principio do verán ( finais de xuño e principios de xullo). Por unha banda, o uso do encoro como reservorio de auga potabel para o estio implica que se atope cheo o final da estación chuviosa; por outra banda, de todos é sabido que nesas datas prodúcese habitualmente chuivas torrenciais de orixen tormentosa. Unha destas sombras de auga ( de caracter imprevisibel ao non estar asociada a frontes borrascosas de evolución progresiva) co encoro na sua capacidade máxima ou perto dela, teria un efecto moitas veces superior ao tantas veces experimentados dramaticamente polo veciños de Caldas debido ao torrentes do seu entorno.

 

 

XULIO MARTÍN HERRERO.

é inxeñeiro, especialista en Inxeñería de Medio Ambiente na Universidade de Vigo.

 

 

 

 

 

Volver.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

FE DE ERRATAS REMITIDO AL SR. ALCALDE DEL CONCELLO DE CALDAS POR EL SUBDIRECTOR XERAL DE INFRAESTRUCTURAS HIDRÁULICAS.

La siguiente documentación ( Fax remitido por Agustín Hernandez de Rojas , Subdirector Xeral de Infraestructuras Hidráulicas) , por si sola es una auténtica vergüenza, junto con varios delitos.

Se trata del documento remitido al Sr. Alcalde de Caldas de Reis, en contestación a las alegaciones sobre el documento de Impacto ambiental que hacías referencia y se denunciaba que en el estudio aparecían topónimos de la Provincia de Huelva, así como en el inventario faunístico animales que no eran gallegos..

Está fe de erratas constituye por si sola:

1.- Un auténtico delito ecológico.

2.- Un delito de falsificación de documentos públicos.

3.- Un delito de malversación de fondos públicos, ya que por el trabajo se pagaron 17 millones de pesetas, cuando el trabajo es una copia burda de otro de la Provincia de Huelva.

Veamos el escrito:

 

XUNTA DE GALICIA

CONSELLERÍA DE POLÍTICA TERRITORIAL

OBRAS PÚBLICAS E VIVENDA

 

 

 

ASUNTO: ANTEPROXECTO DA PRESA DE CALDAS DE REIS NO RÍO UMIA.

 

 

      En relación co asunto remítolle un exemplar de "Fe de erratas" do documento citado.

 

                Santiago , 13 de nobembro de 1995.

 

 

                 O SUBDIRECTOR XERAL DE

                 INFRAESTRUCTURAS HIDRÁULICAS.

 

 

 

               Asdo: Agustin Hdez. Fdez. de Rojas.

 

XUNTA DE GALICIA

CONSELLERÍA DE POLÍTICA TERRITORIAL

OBRAS PÚBLICAS E VIVENDA

 

 

 

 

FE DE ERRATAS DEL ANTEPROYECTO DE LA PRESA DE CALDAS DE REIS EN EL RÍO UMIA.

 

 

.-Tomo ii, Página 37 , linea 4º

            Donde DICE Presa de Sanlúcar DEBE DECIR Presa de Caldas.

 

.-Tomo II, Página 119, líneas 10ª y 11ª :

           Donde DICE Puebla de Guzmán DEBE DECIR Caldas de Reis.

 

.- Tomo II, Página 168 , Linea 3ª :

 

          Donde DICE Ribera de Guadiana DEBE DECIR Unidad Paisajística de la presa de Caldas de Reis.

 

.- Tomo II, página 168 , Linea 5ª

 

        Donde DICE Unidad Paisajística de Caldas de Reis DEBE DECIR Riberas del río Umia.

 

 

 

 

 

Realmente de vergüenza.

NÓTESE QUE NO RECTIFICAN PARA NADA LA CUESTIÓN DE LA FAUNA.

Cualquier Juez apreciará delitos gravísimos en los escritos anteriores. Abría que tener medios económicos para emprender esa acción. Pero que se le va hacer...solo queda el pataleo.